6.9.16

Nick Hornby. Funny Girl. Penguin, 2015.

Nick Hornby leeft in een fijne wereld, die uit twee kanten bestaat. Aan de ene kant is er competent uitgevoerd werk. Aan de andere kant bestaat er pretentieloos, maar daarom niet minder competent uitgevoerd vermaak.

Het is een wereld van romantische komedie, zij het dat die komedie ook nog best 30 jaar door kan gaan en dan nog altijd niet verzuurt. Het is een wereld waarin je af en toe geniet van een voetbalwedstrijd en dan weer van een goed boek. Het is een wereld waarin je niet eens heel veel moeite hoeft te doen om mooie, door veel mensen gemaakte dingen hoeft te maken, omdat het je eigenlijk allemaal aan komt waaien.

Het is in dit boek de wereld van Barbara uit Blackpool die aan het begin van de roman – die zich afspeelt in de jaren zestig – wegloopt als ze tot Miss Blackpool verkozen wordt en denkt dat er iets beters op haar wacht en die dan binnen korte tijd inderdaad haar eigen sitcom krijgt op de BBC. Die moeiteloos vervolgens miljoenen kijkers aan zich bindt.

Veel spanning zit er niet in, in Funny Girl. Een enkele keer wordt er een beetje gesneerd naar intellectuelen die het leven vreselijk ernstig nemen en die daarom neerkijken op goedgemaakt vermaak. Met zulke figuren, of zelfs met degenen die met hen flirten, loopt het niet goed af in dit boek. Maar dat is maar een zijlijntje en erg bitter wordt het niet. Laat staan spannend.

Maar je mist die spanning ook niet. Je bent een paar uur lang in handen van Nick Hornby in wiens handen het hele leven een feel good movie is, misschien pretentieloos maar zeker zeer competent uitgevoerd.

Geen opmerkingen: